.
.
Jouw levenspad

Jezelf zijn?
We denken dat we onszelf zijn maar dat is maar heel beperkt waar. Het 'ik' bewustzijn is een heel hoog kosmisch trillend bewustzijn. Daarin herkennen we onszelf waarschijnlijk niet. Dat hoeft ook niet want op dit moment is ons Aardeleven nog niet zover. We zijn hier om in dualiteit onze les te leren. Als dat niet helpend was voor ons, waren we hier niet. Omhels in die zin jouw leven. Het leven leidt jou op het pad dat het meest effectief is voor jou. Beschouw jouw leven niet als gemaakt door jouw eigen toedoen, maar als gemaakt als levenspad voor jou.
“Wat is mijn ziel aan het leren?” is op zich een goede vraag. Het punt is alleen dat je dat waarschijnlijk niet goed kunt ontdekken. Dat hoeft ook niet, want je bent zelf jouw eigen les. Jij bent de les voor de ziel. Die is niet ergens anders. Dus als je jezelf leert in gelijkmoedigheid, in vrede, in stilte, met liefde of welk woord jou ook maar raakt, in jouw leven te staan en alle moeilijkheden en problemen die zich voordoen onder ogen te zien, ben je altijd met jouw levenspad bezig.
Het is zo moeilijk als jij het ervaart. Dat komt niet omdat jij jouw les niet goed bent aan het leren, maar omdat het echt zo moeilijk is. Vertrouw erop dat jij bezig bent jouw les te leren. Als je jezelf daarbij open stelt voor innerlijke waarneming, word je makkelijker bereikbaar voor impulsen vanuit jouw ziel en gidsen. Verwacht geen wonderen. Als je nu een probleem hebt met iets van jezelf heb je dat waarschijnlijk over 10 of 20 jaar ook nog. Levenslessen zijn programma’s die meestal over levens heen gaan. Je leert een levensles niet in een jaar. Dan was dat geen levensles. Of je ziet niet hoe je er nu nog in zit. Dat kan ook.
Groei gaat langzaam
Omdat er zoveel nieuwe hoge trillingen komen in de Aarde en in onszelf, krijg je waarschijnlijk niet goed ‘pakkes’. Dat hoort bij onze tijd. We worden losgeweekt uit heel veel. Meebewegen en vertrouwen, innerlijk waarnemen en heel veel goed vinden, is belangrijk om jouw weg te kunnen gaan.
Het doel van jouw leven is niet te weten wat er allemaal om je heen gebeurt en daarover van alles te vinden, maar om jouw eigen levensles te leren en de weg te gaan die voor jou bestemd is. Die ga je sowieso. Daar kun je niet uit vallen. Je kunt het jezelf iets makkelijker maken of iets moeilijker.
Soms maak je het jezelf iets makkelijker door sommige dingen te doen die niet precies bij jouw gewone neigingen horen, zoals mediteren en rust in je systeem brengen door te aarden. Dus het is wel een proces van jezelf langzaam in een andere richting brengen. Dat kan alleen als het hele systeem mee gaat. Als je te snel wilt gaan of innerlijke weerstanden wilt wegduwen, komen ze eens zo hard terug en gaan je waarschijnlijk overheersen.
Ook de helpende overtuigingen kun je alleen maar langzaam in je systeem brengen. Innerlijke groei gaat hetzelfde als dat van een plantje: dat heeft de tijd nodig. Dat kan niet snel of sneller. Er zijn tegenwoordig wel veel helpende opties: spirituele literatuur en begeleiding, therapieën, workshops, natuur en natuurbelevingen op allerhande vlakken, noem maar op. Maak daarvan gebruik want dat maakt het makkelijker en lichter voor je systeem.
Eén opgang
Maar de innerlijke waarneming blijft het belangrijkste. Je bent all–een en een-saam. Je bent nooit alleen, alles is met alles verbonden. Ook is jouw eigen levenspad niet gewoon jouw eigen levenspad maar een deel van het levenspad van de mensheid. Net zoals het pad van anderen ook een deel is van het pad van de mensheid.
Voor sommigen is het pad zo zwaar of zijn ze zo gegroeid of nog zo jong, dat ze als een belasting voor de rest ervaren worden. Anderen kunnen hun eigen levenspad zo transformeren dat ze hun eigen pad licht kunnen gaan en/of ruimte hebben om ook het pad van anderen lichter te maken.
Allen samen dragen het geheel. Allen dragen alles gezamenlijk. Dat is een belangrijke les die mijn gidsen mij hebben geleerd. Daarbij ook helpend vind ik zelf deze twee lessen van een andere gids: “Never point a finger” (Verwijt nooit iemand iets) en ook: “Everthing that happens in your world is unimportant” (Alles wat in jullie wereld gebeurt is onbelangrijk).
Levenslessen
Onze les is gelijkmoedig, vredig en liefdevol in alles te staan. En we hebben onze drives en motivaties om dingen te doen of te laten, ook die vormen onze les. We trekken een bepaald leven aan. Dat is waarschijnlijk niet het leven van onze dromen. Dat heeft een reden. Dat is onze les. De uitkomst kan van alles zijn. Hierin ligt de uitdaging en hierin ligt veel groei. Ga het maar aan. En we hebben emoties en gedachten waarvan we weten dat ze niet erg positief zijn, ook die zijn onze les. Hiermee omgaan en ze leren om te buigen naar compassie, humor, begrip, ook dat is een belangrijk spiritueel werk. Humor is trouwens een belangrijk spiritueel kenmerk, vriendelijke humor, die glimlachen tovert op de gezichten van mensen. Iedere dag opnieuw kunnen beginnen, iedere dag nieuw in kunnen gaan, de meest naasten iedere dag nieuw kunnen zien: ook dat is een hele weg om te leren en die spiritueel veel oplevert.
De alleenspraak
Innerlijk waarnemen, jezelf waarnemen, en met jezelf in gesprek gaan. Dat laatste heette in de Middeleeuwen het soliloquium, de alleenspraak. Een klein dagboek bijhouden over je eigen innerlijk, dat kan helpen.
Meditatie en innerlijke groei
De weg van innerlijke groei is die van gelijkmoedigheid in alle dingen. Daarom ‘helpt’ mediteren iemand niet altijd naar een grotere werkelijkheid en een grotere liefde. Misschien staat iemand daar niet eens voor open. Dan kun je van alles leren door te mediteren, maar iemand groeit innerlijk niet. Er zijn mensen die gaan mediteren en innerlijk als vanzelf gaan groeien. Dan is hun innerlijk daar klaar voor.
Innerlijke groei is altijd bewustzijn verruimend en groeien in liefde. Je hebt jezelf te verdiepen in jezelf als een liefhebbend wezen, waarin liefde voor jezelf, voor je eigen situatie en voor wie je bent, een belangrijke plaats dient in te nemen. Want liefde is liefde, die kent geen grenzen. "Ik heb jou lief" is een houding en een uiting van liefde, die je met jezelf bespreekt.
Eén met de utlieme werkelijkheid
Vrede met jezelf en je eigen leven, tevreden zijn. Met deze houding en beleving benader je het meest de ultieme realiteit. Dat maakt ook dat je gelijkmoedig kunt zijn. Dankbaarheid en rust ervaren zijn andere uitingen van in één lijn zijn met jouw wezenskern.
Heb geen verwachtingen
Van Mansukh Patel herinner ik me het advies: “heb geen verwachtingen.”
Ramamura zei eens: “life is full of images.” Er zijn zoveel beelden, we leven bijna van beeld naar beeld. Daaraan wordt veel afgemeten, beoordeeld, gewogen, gedaan.
Mijn gidsen adviseerden me een keer ervan af te stappen mezelf als mens te zien. Aan het woord ‘mens’ zitten heel veel beelden vast. Ze raadden me aan mezelf te zien als een wezen dat tijdelijk op Aarde verblijft. Dat schoont wat rommel-beelden op waarmee we zijn opgezadeld. Dat is zo’n gek idee nog niet.
Onze samenleving komt om in de fantasie. We maken regels of bouwen iets en dan noemen we dat realiteit. Dat heeft minder met realiteit te maken dan jouw eigen innerlijke wereld. Realiseer je je dat?
“Heb geen verwachtingen” kan zo’n gedachte zijn die jou helpt om wat ruimte in jouw bewustzijn te maken als het er weer een keertje wat benauwd en eng voelt.
Mediteren is ook: stoppen met het hebben van verwachtingen, van beelden. Het leeg durven laten zijn.
Stilte is een eigenschap die draagt en verdraagt. Veel kan verwerkt worden zonder er een woord over te spreken.
