Dit onderdeel gebeurt alleen wanneer het invoelen en representeren van de steentjes geen vaste volgorde heeft. Ik herhaal uit het kopje 'Twee rituele opstellingen', onderdeel 'De algemene rituele voorouder opstelling':

“In het ritueel van de steentjes oppakken, invoelen en representeren, wordt niet gewerkt met een vaste volgorde. Het aantal steentjes dat wordt opgepakt, beperken we tot het aantal van de thematische voorouder opstelling, dat zijn er tien. Dat is voldoende voor de verwerking. De keuze voor de steentjes maken we gezamenlijk door het veld in te voelen. Dat hoef je niet alleen te doen. Als je zoiets niet gewend bent, lijkt dit misschien erg lastig of bijna onmogelijk om te doen, maar waarschijnlijk ga je echt iets voelen, en trekt een steentje je aan. Jij, jouw helper en ik hebben velletjes papier, ieder zijn eigen kleur. Als een steen jouw aandacht trekt, leg je er een velletje papier bij, zodat we achteraf weten aan welke steen een voorouder gekoppeld is die wil worden gerepresenteerd, en door wie deze steen is uitgekozen. Het kan zijn dat een bepaalde steen door ons alle drie gevoeld wordt. Dan leggen we er alle drie een velletje bij van onze kleur. Voel je een steentje heel sterk, dan geef je dat weer door meerdere velletjes neer te leggen. Het kan zijn dat iemand van een bepaald steentje al heel blij wordt, of juist een zorgelijk gevoel erbij heeft. Om dat te herinneren kan een wit of zwart papiertje erbij gelegd worden. Misschien voelen we samen meer dan tien steentjes die om aandacht vragen, misschien minder. Dat maakt niet uit. Misschien komt er gaandeweg nog een steentje bij dat gezien wil worden. Ook kan het zijn dat je niet een bepaald steentje voelt trekken, maar dat je er zelf voor kiest dat dat steentje wordt ingevoeld en gerepresenteerd, bijvoorbeeld bij jouw ouders of grootouders. Dat maak je kenbaar met een kaartje waarop staat wie je daarmee precies bedoelt.”