edithbertrand.com
.
.
Twee rituele opstellingen
Als basis gebruik ik twee verschillende rituele voorouder opstellingen, de thematische en de algemene voorouder opstelling. Een thematische voorouder opstelling is geschikt als je een bepaalde problematiek of thema naar voren wilt brengen, dat vooral gekoppeld is aan één van jouw vier voorouderlijnen. In de thematische voorouder opstelling kies je van te voren welke van de vier voorouderlijnen je wilt opstellen: die van je moeder en haar moeder, die van je moeder en haar vader, die van je vader en zijn moeder, of die van je vader en zijn vader. Wanneer je niet een specifiek thema hebt voor één van de vier voorouderlijnen, kun je kiezen voor de algemene voorouder opstelling. In de algemene voorouder opstelling leg je steentjes voor alle vier de voorouderlijnen. Dan worden dus alle vier de voorouderlijnen opgesteld.
Misschien goed om je direct te realiseren is het feit dat bij de thematische rituele voorouder opstelling, niet jouw thema wordt opgesteld, maar de voorouders. Het is en blijft altijd een voorouder opstelling. Voorouders hebben hun eigen zaken die ze willen kenbaar maken. Je kunt aan hen jouw thema of vragen voorleggen, maar je kunt hen niet om raad vragen. Ze uiten zich over hun eigen leven en ze bepalen zelf wat ze van zichzelf kenbaar maken. In de verschillende teksten onder 'Voorouder opstellingen' volgt meer uitleg hierover.
Om alle betrokken energieën de tijd te geven zich op de opstelling voor te bereiden, is het wenselijk dat een week voordat de opstelling plaatsvindt, de keuze voor de rituele vorm vast ligt. Daarom geef je me uiterlijk een week voor onze afspraak door, welk ritueel je wenst. Verderop staan nog andere rituele vormen aangegeven, onder het kopje ‘Aangepaste rituele voorouder opstellingen’.
De thematische voorouder opstelling
De thematische voorouder opstelling ziet er als volgt uit:
Je legt één van de vier voorouderlijnen.
Eerste generatie, jij kiest voor moeder of vader: 1 steentje in het midden.
Tweede generatie, jij kiest voor oma of opa: 1 steentje in het midden.
Derde generatie, de ene en de andere overgrootouder: 1 steentje in het midden, het andere links daarvan.
Vierde generatie, 3 voorouders uit deze lijn: 1 steentje in het midden, het tweede steentje links daarvan, het derde steentje rechts daarvan.
Zo verder tot en met de tiende generatie.
De volgorde waarin de stenen worden gelegd maakt eigenlijk niet uit, als het uiteindelijk maar klopt. Je legt de stenen zover uit elkaar, dat je tussen ze in kunt staan als je een steen oppakt om in te voelen.
In de thematische opstelling ligt de volgorde waarin voorouders verschijnen, vast. De eerste generatie eerst, dan de tweede generatie, enzovoort. En in de rij van één generatie eerst de middelste steen, dan de linker steen, en als derde de rechtersteen.
In het ritueel van de stenen oppakken, invoelen en representeren, wordt gewerkt met de stenen tot en met de vierde generatie. Dat zijn zeven voorouders. Dat is voldoende voor de verwerking. De generaties vijf tot en met tien worden er wel bijgelegd. Het is dan altijd mogelijk dat vanuit een generatie een voorouder oplicht. Dat zal blijken doordat een steen van die generatie sterk jouw aandacht gaat trekken. Meestal zal dat niet het geval zijn, maar is hun uitdrukkelijke vertegenwoordiging in stenen wel helpend.
In de derde generatie kunnen beide voorouders naar voren komen. Van de vierde generatie kan niet iedere voorouder die bij die generatie hoort, naar voren komen, maar nog slechts maximaal drie. Welke voorouders zich aandienen, zal afhangen van wat jij en zij nu nodig hebben en wat betekenisvol kan zijn.
Hieronder zie je een foto ervan.
De thematische voorouder opstelling
De algemene voorouder opstelling
De algemene voorouder opstelling ziet er als volgt uit:
Je legt de vier voorouderlijnen.
Eerste voorouderlijn:
Eerste generatie: moeder, één steentje.
Tweede generatie: oma, één steentje.
Derde generatie: één voorouder, één steentje.
En zo voort tot en met de tiende generatie.
Tweede voorouderlijn:
Eerste generatie hoef je niet te leggen want jouw moeder is al vertegenwoordigd in een steentje.
Tweede generatie: opa, één steentje.
Derde generatie: één voorouder, één steentje.
En zo voort tot en met de tiende generatie.
Derde voorouderlijn:
Eerste generatie: vader, één steentje.
Tweede generatie: oma, één steentje.
Derde generatie: één voorouder, één steentje.
En zo voort tot en met de tiende generatie.
Vierde voorouderlijn:
Eerste generatie hoef je niet te leggen want jouw vader is al vertegenwoordigd in een steentje.
Tweede generatie: opa, één steentje.
Derde generatie: één voorouder, één steentje.
En zo voort tot en met de tiende generatie.
De volgorde waarin de stenen worden gelegd maakt eigenlijk niet uit, als het uiteindelijk maar klopt. Je legt de steentjes zover uit elkaar, dat je tussen ze in kunt staan als je een steentje oppakt om in te voelen.
In het ritueel van de steentjes oppakken, invoelen en representeren, wordt niet gewerkt met een vaste volgorde. Het aantal steentjes dat wordt opgepakt, beperken we tot het aantal van de thematische voorouder opstelling, dat zijn er zeven. Dat is voldoende voor de verwerking. De keuze voor de steentjes maken we gezamenlijk door het veld in te voelen. Dat hoef je niet alleen te doen. Als je zoiets niet gewend bent, lijkt dit misschien erg lastig of bijna onmogelijk om te doen, maar waarschijnlijk ga je echt iets voelen, en trekt een steentje je aan. Jij, jouw helper en ik hebben velletjes papier, ieder zijn eigen kleur. Als een steen jouw aandacht trekt, leg je er een velletje papier bij, zodat we achteraf weten aan welke steen een voorouder gekoppeld is die wil worden gerepresenteerd, en door wie deze steen is uitgekozen. Het kan zijn dat een bepaalde steen door ons alle drie gevoeld wordt. Dan leggen we er alle drie een velletje bij van onze kleur. Voel je een steentje heel sterk, dan geef je dat weer door meerdere velletjes neer te leggen. Misschien voelen we samen meer dan zeven steentjes die om aandacht vragen, misschien minder. Dat maakt niet uit. Misschien komt er gaandeweg nog een steentje bij dat gezien wil worden. Ook kan het zijn dat je niet een bepaald steentje voelt trekken, maar dat je er zelf voor kiest dat dat steentje wordt ingevoeld en gerepresenteerd, bijvoorbeeld bij jouw ouders of grootouders. Dat maak je kenbaar met een kaartje waarop staat wie je daarmee precies bedoelt.
Als we voelen dat we klaar zijn met het invoelen van het veld en we de steentjes die om aandacht vragen, hebben aangegeven met een velletje papier, gaan we weer zitten en ga jij bepalen met welke steen je wilt beginnen. Er is geen bepaalde volgorde. Je kunt dus ook met een steen uit de tiende generatie beginnen, als daar velletjes bij liggen. Het ligt voor de hand te beginnen met een steen waarbij veel velletjes liggen, want dat betekent dat die in de opstelling belangrijk is. Maar het is vrij.
Hieronder zie je een foto ervan.
De algemene voorouder opstelling
Casus Niet weer mijn vader
De voorouderlijn versterken voor je gebeurt ook doordat bijvoorbeeld voorouders die zich niet van deze rol bewust zijn, deze ontbrekende kennis door het voorouder ritueel aangereikt krijgen. Een voorval: ik ga een voorouder representeren, pak even later met beide handen mijn hoofd vast en roep uit: “Er is iemand in mijn hoofd aan het tetteren! Er is iemand in mijn hoofd aan het tetteren!: ‘je staat op een voorouderlijn! Je staat op een voorouderlijn!...’ Het zal mijn vader wel zijn."
Deze jongeman was zich niet bewust dat hij in dat leven vader was geworden, en zijn vader zag de kans schoon hem dat nou eindelijk eens aan zijn verstand te brengen. De jongeman was eerder weggelopen van huis, vertelde hij, omdat zijn vader zo vaak schreeuwde. En nu dus weer.