Vraag: Ollie, we horen wel als jij er bent. Wij wachten even.

Hallo.

Vraag: Welkom. Hoe vond je het vorige gesprek gaan?

Oh zo leuk. Dat was fantastisch. Ik ben er nog helemaal blij van. Ik mocht erbij zijn. Dat was zo leuk en jullie luisteren.

Vraag: Ja, want jij zei de vorige keer dat je daar al heel lang mee bezig was, zo hard bezig met mensen aan het luisteren te krijgen.

Oh zo lang. En dit is leuk. Het voelt goed zo.

Vraag: Heb jij een speciaal onderwerp voor deze keer?

Nee, dat hoeft niet. Jullie mogen vragen.

Vraag: Ik heb een heel praktische vraag, Ollie. Stel je voor, ik ben een lezer en ik lees jouw verhaal en jij brengt die passie over van: ‘we moeten meer connectie hebben’ en ‘wij zijn er voor de connectie.’ Als ik dat dan lees als lezer en ik denk: ‘oh ja, dat wil ik ook wel,’ heb jij advies hoe ik dat kan ontwikkelen, hoe ik daarmee kan beginnen?

Niet teveel over nadenken. Het is makkelijk. Soms is het gewoon genoeg om stil te zitten en even te luisteren, of het met een dier is of de natuur of met elkaar. Je hoeft niks te moeten. Je mag gewoon zijn. Je hoeft niks te moeten. Het is gewoon in stilte samenzijn. Dat is een héle sterke connectie. Dat is genoeg. Dat is nu genoeg. Daar kun je op bouwen. Het gaat om het zijn, even samen zijn. Dat is voor jullie fysiek. Dat is voor ons vaak mentaal of telepathisch, maar voor jullie nu even fysiek. Dat is het begin en dan kun je daarop bouwen.

Vraag: Ja, dat is heel duidelijk wat jij zegt. Als je dan rustig op de bank zit en gewoon even de tijd neemt om even misschien een aai te geven of naar een bloem te kijken, en dat even echt in je op te nemen. Daar gewoon even lekker te zijn in dat moment.

Ja, en geen straks, geen TV, geen telefoon, geen boek. Gewoon even zijn. Heel simpel.

Vraag: Ja, het klinkt heel simpel.

Ja, dat is het ook. Jullie maken het veel te moeilijk.

Vraag: Ollie, als ik als lezer dat doe, daarvoor ga zitten en dan gewoon even een moment neem, wat jij zegt, gewoon helemaal relaxed, gewoon even in het moment zijn - wat brengt mij dat?

Oh, daar groei je veel van. Dat is zo belangrijk als mens. Dan kan je verder. Leren stil te zijn met elkaar, daar ga je van groeien. Daar word je meer jezelf van. Dan kom je bij jezelf. Dan ben je niet zo naar buiten, dan kom je helemaal binnen, binnen bij jezelf en dan samen met een ander. En samen op één zijn. Alles mag sámen, maar er hoeft verder niets. Niet teveel bij nadenken. Gewoon samen zijn. Er hoeft verder geen plaatje bij. Je moet niks, je hoeft niks te bereiken ermee. Gewoon zijn.

Vraag: Ja, je benoemt een bestaanslaag die we bijna vergeten zijn als mensen, één waarvan we bijna niet meer weten dat die nog bestaat.

Ja, dat was zo lang geleden. Dat weet niemand meer op Aarde. Dat is veel te lang geleden. Maar het is wel belangrijk. Dat is het begín van het bestaan. En alleen zo kunnen we verder, want als we dat samen vergeten, dan komen we niet meer verder. We moeten samen verder, dus we moeten eerst terug naar samenzijn. En dan kunnen we verder. Maar ‘verder’ komt pas als we samen zijn. Dus dat ‘verder’ is nu niet belangrijk. We moeten nu eerst samenkomen.

Vraag: Je zegt: dan gaan we eigenlijk terug naar een vorm van bestaan die we al heel lang kwijt zijn geraakt.

Ja, die zijn we vergeten. We zijn vergeten dat het ooit zo was. Dat weten we niet meer. Maar wij wel, jullie niet. Wij weten het wel nog want wij, de katten in de dierenwereld, doen dat wel. Wij zijn wel gewoon samen want ons bestaan is simpeler. We hebben er niet zoveel moeilijkheden aan bij gebracht. Dat hebben jullie wel, dus dan zijn jullie het samenzijn vergeten. Dat is kwijtgeraakt. Dat mag nu terugkomen. Dat moet nu terugkomen.

Vraag: Weet je, als mensen gebruiken we ook wel graag woorden voor dingen. Wat ik wil zeggen: bij ons telt het woord ziel. Zeg je: ‘nee, laat maar’ of zeg je: ‘ja, dat is wel een mooie connectie voor wat ik bedoel’?

Ja, de ziel is belangrijk. Daar gaat het om. Dat kennen veel mensen niet. Die denken dat dat ver weg is, maar dat is het niet. Maar dat is wel wat mensen denken: ‘de ziel is ver weg, dat staat buiten mij.’ Maar we vergeten dat wij dat zijn. Dat is allemaal samen. Dus daar begint het en dan komt het bij de ziel. Maar daarmee beginnen, dat is lastig voor veel mensen. Dat snappen ze niet. Dus we moeten simpel beginnen, heel makkelijk.

Vraag: Dat begrijp ik. Het woord ziel is voor mensen al direct afstand, terwijl er geen afstand is. En daarom kunnen we het nog beter even laten.

Ja, inderdaad, dat komt wel, daar komen we. Daar gaan we naar toe groeien.

Vraag: Ollie, in jouw bewustzijn dat jij nu hebt, ik vind het fijn om daar nog wat meer beeld bij te krijgen. Ben jij op een speciale manier met de kat Ollie verbonden, op een manier waarop je niet met andere katten verbonden bent, of zeg je: dat is één geheel? Dat is niet meer bij de ene kat of meer bij een andere kat?

Allemaal één, we zijn allemaal één. De één is niet belangrijker dan de ander. We zijn allemaal hetzelfde. Ollie is gewoon hier. Hij is nu hier en hij heeft hier een heel belangrijke taak als fysieke kat. Dat hebben andere katten ook maar op een ander niveau. Dat is anders, maar allemaal hetzelfde. Allemaal hebben we dezelfde taken. We zijn allemaal van één. We zijn allemaal kat. Eén kattenwereld, en dat zijn wij.

Vraag: In de dierenwereld is die eenheid heel sterk.

Oh ja, heel sterk.

Vraag: Maar je zegt wel: de fysieke kat Olie heeft ook een bepaalde taak. Kun je ons daar iets over vertellen?

Hij heeft de taak met jullie. Hij moet het woord eruit krijgen. Daar zijn meer katten mee bezig, maar hij zit op een heel goede plek. Hij zit bij jullie, dus hij kan vertellen. Hij is een lichaam. Door hem kunnen we naar jullie komen. Dat is heel belangrijk voor hem. Daar is hij heel blij mee. Dat is een hele eer dat hij dat mag doen. Daarvoor is hij hier gekomen. De fysieke Ollie is de connectie met de fysieke jullie. Spiritueel ligt dat allemaal samen. Maar fysiek, op Aarde, is dat apart. Daar zijn de fysieke Ollie en fysieke jullie. Maar spiritueel is het alle katten, en alle mensen, allemaal één. Er zit geen verschil tussen.

Vraag: Weet Ollie dat zijn webpagina[1] al in de lucht is?

Ja, dat heeft hij gezien, dat vindt hij zo leuk. Hij is zo blij. Het is hem gelukt. Het woord komt eruit, hij doet dit. Dit is heel belangrijk voor hem.

Vraag: Begrijp ik het goed dat jij vertelt over de kattenwereld, dat linken we nu naar de dierenwereld, het is allemaal één. Hoe ver strekt dat naar natuur, water, lucht? Is alles daarin meegenomen? Hoe verhoudt zich dat?

Alles is één. Alles is één. Er zit geen verschil tussen. Alles is hetzelfde. Mensen, dieren, planten, alles, het universum, is allemaal één. Er is geen onderscheid tussen. Allemaal dezelfde energie. Dat gaat samen, door elkaar heen. Met fysiek, dan snappen we het niet. Wat 3D is, dat snapt niet dat dat allemaal één is.[2] Maar dat is het wel. In het eindpunt: dat is allemaal één, dat is allemaal deel van één. Het zijn geen aparte delen zoals jullie dat denken. Het is allemaal samen één, eenzelfde onderdeel van hetzelfde. Dat is lastig te beschrijven. Dat snappen jullie niet. Dat hoeft ook niet. Gewoon maar weten: het is allemaal samen. Er zit geen verschil tussen, geen onderscheid.

Vraag: Jij bent je op die laag bewust. 

Oh ja.

Vraag: Betekent dat niet ook dat álles bewust is?

Ja, ergens wel, maar niet in het fysieke lichaam. Jullie zijn hier in fysieke vorm op Aarde. Dat is zich daar niet bewust van. Dat is te klein. Dus jullie spirit, jullie ziel wel, die weet dat. Tuurlijk weet die dat. Dat is één, die hoort daarbij. Maar fysiek op Aarde: dat wordt vergeten, dat komt niet door. Dat wordt niet door gefilterd want dan kan Aarde niet. Aarde werkt niet als je dit ziet en als je dit begrijpt. Aarde is gemaakt op 3D en dat gaat straks verder. Maar niet zo ver als ‘alles is één’, want dan is er niks. Dan is er niks om te leren op Aarde. Dan hoeft niks. Dan hoef je niet te leren samenwerken want dan ís het er. Dus op Aarde is het apart. Er zit ‘tussen’-schijn: jij en ik. Maar dat hoeft niet, dat ís niet.

Vraag: En in dat proces van bewust worden naar connectie - ik ben geïnteresseerd in een stukje tijdverhaal of tijdlijn, als dat überhaupt zinvol is. Zitten wij nu aan het begin van die verandering? Hoe zie jij dat?

We zitten er midden in maar tijd is niet belangrijk. Daar hoef je niet meer bezig te zijn. Dit is gewoon nu. Als je tijd gaat zien, dan zit er weer onderscheid. Dan is het ‘nu’ en ‘dan’. Maar dat is niet zo. Dus dat ‘vroeger’ en ‘toekomst’, dat hoeft niet. Het is nú. Dat is alles wat belangrijk is. Want tijd bestaat niet voor ons. Tijd is niks. Dat hebben jullie gepakt. Dus als je daar aan vast houdt dan snap je het niet. Dus dat hoeft niet. Mag je loslaten.

Vraag: Heb je enig idee, als deze 3D wereld zo versnipperd is en uit dat één-zijn bewustzijn, waarom het er überhaupt is?

Het is zó een klein deeltje, zó’n klein deel van het geheel. Maar het is belangrijk want het hoort erbij. Het is deel van alles. 

Het was lange tijd helemaal apart, want het wou niet, het hield zich vast. Maar het mag er nu bij want het is allemaal één. Het hoeft niet meer apart. 

Vraag: Kun je iets zeggen over dat proces van vasthouden?

Je denkt dat je weet wat je weet, je hebt je patronen, je zit in je leven, je doet van alles. En dat is je leven en daar houden mensen aan vast want dat is wat ze kennen. Mensen willen niet nieuw maar we hebben wel nieuw nodig. Het leven is nieuw. Het leven verandert altijd. Maar we houden graag vast aan wat we kennen want we denken dat dat veilig is. Maar dat is het niet. Dat is heel gevaarlijk. Want dan kom je niet verder en je moet verder. Je moet spiritueel verder en dat kan niet als je vasthoudt. Dus je moet heel veel van je leven loslaten en verder komen, en geen verdriet want het is oké. Het is oké dat het anders is, dat het anders is dan je denkt. Dat is oké want je mag verder. Dit is belangrijk want loslaten is heel belangrijk. Dat is lastig voor jullie.

Vraag: Is er op dit moment in dit proces meer mogelijk dan zeg 500 of 1000 jaar geleden?

Er wordt heel veel geholpen op aarde, heel veel geholpen, op allerlei manieren, fysiek, spiritueel, overal wordt geholpen. Dus nu, ja, is heel veel mogelijk. Dat kunnen jullie niet alleen. Dat hoeft ook niet alleen. Het moet samen. Moet met Aarde en moet met ons, moet allemaal samen.

Vraag: Ollie, Ik vind het een heel interessant onderwerp. Maar ik zou eigenlijk tussendoor een ander onderwerpje willen bespreken en kijken of je daar iets over zou willen zeggen: Gemma heeft een reis gepland naar Laos, Cambodia en Indonesië.

Ja, dat is leuk voor haar, zo goed. Dat is de connectie, die gaat ze doen. Ze gaat connectie met mensen leggen. Dat is heel belangrijk. Dat moet ze doen. Daar heb ik voor gezorgd. Dat is deel van onze taak. De connectie met mij is belangrijk, maar ook connectie met mensen. En dat gaat ze daar doen.

Vraag: Weet je, voor dieren is het op dit moment op de Aarde niet mogelijk dat ze meegaan met vliegreizen, maar had je anders mee willen gaan?

Oh zo leuk, ik zit nu ook op werk, dat is zo leuk. Ik zie heel veel mensen, die zeggen allemaal hallo. Dat is zoveel connectie die ik hier leg. Dus reizen ook, daar zie je zoveel verschillende mensen. Dat zou fantastisch zijn. Gewoon op een vliegveld zitten, honderden mensen die je dan tegenkomt. Gewoon zitten, er hoeft niets. Reizen hoeft niet. Maar de mensen, fantastisch.

Vraag: Dus jij zou het prima vinden om af en toe naar een heel grote stad gebracht te worden om daar gewoon maar even tussen de mensen te zijn?

Niet teveel, maar ja, eventjes. En dan wordt het veel want ik heb ook rust nodig. Ik ben toch wel een kat. Ik heb wel mijn rust nodig. Maar eventjes, ja, fantastisch.

Vraag: Dan heb ik nog een heel menselijke vraag: wat doet het wandelen aan de lijn met poes Ollie? 

Dat vind ik leuk. Dan mag ik mee. Dan ben ik erbij. Dan gaat Gemma niet meer zelf weg, maar dan mag ik mee met haar. Daar gaat het om. Het gaat om samen zijn. Het maakt niet uit hoe. Maar zo samen wandelen, dan zijn we samen. Dan hebben we meer tijd samen. Kan ook zitten, het maakt niet uit wat we doen.

Vraag: Oké. Ik heb nog één vraagje. Waar je zonet over sprak, je zei: ‘het is ónze taak’. Dus je zegt: het is míjn taak om connectie te leggen, maar het is ook ‘óns’? Dus Gemma is er ook om die connectie te leggen?

Dat moet ze leren. Dat is niet haar taak, dat moeten ze leren. De connectie met mij is haar taak, maar met mensen moet ze leren. Dat is waar ik voor ben, om dat te leren. Dat is ook belangrijk.

Vraag: Omdat jullie, dieren, zo zuiver de connectie met elkaar hebben behouden, kunnen jullie ons mensen dit leren.

Ja, daar zijn we voor. Dat is onze taak.

Vraag: Is er nog iets naar aanleiding van waar we het nu over hebben, dat naar voren komt en belangrijk is om uit te spreken voor jou, om te zeggen?

Nee, het is veel voor jullie. Het zijn veel zware dingen vandaag. Veel zware dingen, niet veel licht en makkelijk. Er is veel zwaar. 

Vraag: Wat nog in mij opkomt is het woordje rust. Dus als we in dat contact treden, dat betekent voor ons ook helemaal in de rust komen.

Ja, dat is belangrijk. Rust en connectie gaan samen. Je hebt geen connectie als je druk bent. Je hebt rust nodig voor de connectie.

Vraag: Heel fijn. Dankjewel.

Dank jullie wel. Dag.

[1] De webpagina ‘Wie is Ollie?’ wordt hier bedoeld.

[2] Hier bedoelt Ollie: als iemand een fysiek lichaam heeft, ziet hij of zij de eenheid niet meer van alles want dan wordt onderscheid ervaren: “ik ben niet jij en jij bent niet ik”. Dat is de 3D realiteit.