.
.
Aantal gerepresenteerde voorouders
Het maximaal aantal te representeren voorouders per sessie staat op dit moment op zeven. Ik twijfel tussen de zes en de zeven. Als we bezig zijn zul je merken waarom het belangrijk is dat de eigenlijke opstelling omgeven is door stilte. Dit kost veel concentratie. Mocht het zo zijn dat er ruimte qua tijd is voor meer, dan kan dat ingevuld worden. Maar een goed contact waarin de voorouder de ruimte krijgt die die nodig heeft, is belangrijker dan het aantal gerepresenteerde voorouders. Ik hoop dat je dat met me eens bent.
In de generale repetitie, als die erbij hoort, ontmoet je drie voorouders om mee te oefenen in het contact. Ook zij maken deel uit van jouw voorouderveld. Dus als we de gerepresenteerde voorouders van de repetitie bij optellen, kom je uit op tien gerepresenteerde voorouders. De generale repetitie wordt in de volgende webpagina uitgelegd.
Het kan jou geregeld overkomen dat een voorouder langer blijft dan je zelf zou wensen of kiezen. De bedoeling van deze voorouder opstelling is niet zozeer dat jij een boeiende ervaring rijker wordt, maar dat jouw voorouderveld een healing krijgt en voor jou meer hulp toegankelijk is vanuit jouw voorouderveld. De voorouders die verschijnen zijn in het algemeen niet de voorouders over wie je trots jouw vrienden zult vertellen. Het is vaak kommer en kwel en ze blijven ook nog eens dralen. Ik stel voor dat je een volle tas compassie meeneemt. Deze voorouders hebben zelf geregeld verwerkingstijd nodig. We zullen echt proberen zeven voorouders te laten verschijnen. Als ik toch met een tijd kom, denk ik aan ongeveer twintig minuten totaal per voorouder, met ook de tussentijd erbij waarbij je misschien aan aantekening maakt of wat dan ook, zelf moet ik ook weer klaar voor de volgende zijn. Bij zeven voorouders betekent dat 140 minuten. De stenen moeten nog gelegd worden, je introductie moet gebeuren, misschien moet het veld nog worden ingevoeld. Zeven voorouders is misschien al teveel. We doen maximaal 2,5 uur, dat is 150 minuten. We hebben een vol programma.
Casus Een verrassende generale repetitie
De eerste keer dat er een generale repetitie plaats vond, was ik me nog niet bewust van het feit dat geoefend zou worden met echte voorouders uit iemands eigen voorouder veld. Het enige dat ik voelde was dat er veel te veel opwinding was rond de repetitie. Ik had alle spullen klaar gelegd, de persoon voor wie het ritueel was zou zo komen, en er heerste me toch een opwinding. Ik ging ervan uit dat de omgeving en degenen die betrokken zouden zijn bij de generale repetitie zich een beetje waren aan het vergissen. Het zou immers alleen maar om een oefening gaan. Maar het zag er allemaal wel al heel echt uit, zo begreep ik de spanning en de opwinding. Geregeld lichtte ik de ruimte en alle aanwezigen (in de geest) in dat het maar een repetitie was. Toen Melanie* kwam vonden we het allebei ook meteen al zo spannend. Dus ik herhaalde weer: “Het is alleen maar een oefening, meer niet.”
Ik vond het een behoorlijke schok toen ik me achteraf realiseerde dat ik tijdens de repetitie voorouders had gerepresenteerd uit het voorouderveld van degene voor wie de opstelling bestemd was. Ik had daar geen seconde bij stilgestaan. En ik houd niet van verrassingen. Gelukkig weet ik het nu.
*Zie de webpagina verderop, ‘Betaalde helper Melanie’.
