edithbertrand.com
.
.
'Dichter bij de werkelijkheid van jouw ziel komen'
Dit scheppend ritueel is voor een overledene gemaakt, een vrouw, die zelf om een ritueel heeft gevraagd vanuit de sfeer waar ze verblijft als overledene. Ze is niet lang geleden overleden. Deze vrouw, Sonja, heeft tot in haar ouderdom zelfstandig gewoond. Toen dat echt niet meer kon, heeft ze niet meer zo lang geleefd. Zij heeft een vrij gewoon leven geleid als huisvrouw, moeder, haar man voor zijn werk ondersteunend. Er speelden geen bizonderheden, tenminste niet dat bekend is. Haar wens voor een ritueel leek te zijn ontstaan omdat zij wist van het ritueel dat ik ging maken voor een bekende van haar, ook een overledene. Blijkbaar wist zij daarvan. Ze maakte mij haar wens kenbaar voordat het ritueel voor die andere persoon was uitgevoerd.
Het thema voor het ritueel voor Sonja dat zich aandiende bij mij, luidde: ‘Dichter bij de werkelijkheid van jouw ziel komen’.
Opzet
Toen ik het ritueel een tijd later ging proberen te verbeelden, kwam een kruisvorm naar voren, die ging draaien en een rad werd. Dat werd het basisconcept. De kruisvorm zag ik al snel als een Wiel van de vier windrichtingen Oosten, Zuiden, Westen en Noorden, voor me. De vier windrichtingen gingen de grote drijvende krachten leveren waarop de werking van dit ritueel kwam te berusten.
de nacht in met een rituele ruimte
Eerste indrukken
De vier windrichtingen liggen in het ritueel als stenen of als papieren op de grond, in het midden ligt de ziel en het licht van de ziel. Vanuit ieder punt van de cirkel kun je naar het midden kijken. Soms is de ziel beter zichtbaar, soms niet.
Westen: loslaten, in water. Water heb ik duidelijk gezien. Mee beginnen.
Noorden: stil en leeg. Wachten. Teruggetrokken. Spaarzame tijd.
Oosten: wijsheid opdoen, echt tot je nemen.
Zuiden: ervoor gaan, kan ook tegenvallen wat je dan te doen staat. Wel in de realiteit.
Ik zie mezelf rondes lopen om dit Wiel heen. In iedere ronde wordt een aspect van een windrichting beschreven en hoe dit kan doorwerken in een mensenleven. De rondgangen samen vormen een soort blauwdruk van lessen en uitdagingen waarvoor de ziel komt te staan in de vele incarnaties. De beschrijvingen van de rondgangen zullen zijn afgestemd op Sonja’s situatie in levens die geweest zijn en die komen gaan.
Per windrichting worden drie rondgangen achter elkaar gemaakt, waarna drie kwaliteiten van die windrichting aan de ziel worden aangeboden. Na een volledige cyclus van drie rondgangen over vier windrichtingen, plan ik nog twee van zulke cycli. Het Westen is de windrichting om mee te beginnen, voel ik in eerste instantie.
Het Westen, de herfst, staat voor afscheid, loslaten, vergankelijkheid.
Het Noorden, de winter, staat voor rust, stilte, verinnerlijking.
Het Oosten, de lente, staat voor inspiratie, nieuw begin, ontstaan.
Het Zuiden, de zomer, staat voor actie, bouwen, bloei.
Westen – Wat laat je los? - Vergaan
Noorden – Kun je stil zijn? - Bestaan
Oosten – Wat beweegt je? - Ontstaan
Zuiden - Wat ga je doen? - Gaan
In iedere cyclus vinden dus voor iedere windrichting drie rondgangen plaats, en er zullen drie cycli zijn. Dat komt neer op een totaal van 36 kwaliteiten die aan de ziel worden aangeboden.
Daarbij plan ik ook per windrichting nog een extra, meer algemene kwaliteit aan de ziel aan te bieden. Deze aparte kwaliteit heeft als doel om alle niet genoemde werkingen, krachten en kwaliteiten van een windrichting in zich te verenigen. Als algemene noemers zullen gebruikt worden: voor het Oosten inspiratie, voor het Zuiden actie, voor het Westen afscheid, en voor het Noorden rust. Ook deze vier kwaliteiten zullen aan de ziel worden aangeboden naast de kwaliteiten na de rondgangen.
Het ritueel maken
De beschrijvingen bij de 36 rondgangen liet ik spontaan in me opkomen. Die ben ik niet achteraf gaan corrigeren, aanpassen of wat dan ook. In de intentie had ik me bij het schrijven afgestemd op Sonja. Een lezer die dit ritueel zelf wil gaan uitvoeren, kan de teksten zoals die beschreven staan overnemen, maar dat hoeft zeker niet. Iedere tekst kan aangepast worden op degene voor wie het ritueel bedoeld is. Volg hierin jouw eigen gevoel. De beschrijvingen zijn niet geschreven om als handboek voor iedereen te dienen. Het kan zijn dat iemand ze zo overneemt, als dat goed voelt, maar het kan ook goed zijn om ze aan te passen. Vertrouw jouw intuïtie.
Materiële vormgeving
De gedachte dat dit ritueel niet zo lang hoefde te duren als het vorige ritueel dat ik gedaan heb voor een overledene, gaf me een rustig gevoel. Dat vorige ritueel duurde uren, en daarin moest veel werk verzet worden door de spirituele helpende krachten. Hoe lang zou dit gaan duren? Een half uur? Ik was er daarom niet veel mee bezig, merkte ik. (Het duurde uiteindelijk toch meerdere uren.)
In eerste instantie had ik als beeld dat de materiële vorm van dit ritueel zeer eenvoudig kon zijn, en zich kon beperken tot vier stenen voor de vier windrichtingen, en papieren met de namen van de vier windrichtingen, de ziel, en de kwaliteiten. De papieren met de namen van de vier windrichtingen en de ziel zou ik op gepaste wijze op de grond neerleggen, bij de windrichtingen zou ik een steen plaatsen, en de materiële vorm van het aanreiken van de kwaliteiten zou gebeuren door een papier waarop die kwaliteit stond, bij het papier van de ziel te leggen. Meer leek me niet nodig. Dat kon ik doen direct vóór de start van het ritueel, een kwestie van vijf minuten hooguit. Makkelijk.
Daarop ben ik teruggefloten. Alle kwaliteiten diende ik als symbolen aan de ziel aan te bieden. Dat verzoek had ik niet zien aankomen. Ik probeerde me 40 symbolen voor te stellen. Waar moest ik die vandaan halen? Ging ik dadelijk als symbool nog theekopjes uit de keukenkast halen? Dat zou zomaar kunnen.
Kort daarna begreep ik de reden hiervan. Voor wie de reden ook wil begrijpen: kijk even op de webpagina van het vorige ritueel dat ik voor die andere persoon heb uitgevoerd. Daar staat een foto van de rituele tafel die toen is gemaakt. Het was ook dit keer de bedoeling dat het er weer echt zou uitzien als een feestje. Sonja had goed opgelet, en had nog een keer gedacht: “dat wil ik ook.” 😉 Ik zal ook van dit ritueel een foto maken en dan kan de lezer straks zelf bepalen of dat is gelukt.😀
Nog wat later voelde ik dat een uitgebreide materiële vormgeving vooral nog een andere reden had. Die betrof mijn eigen houding met dit ritueel. Ik was er te makkelijk mee om aan het gaan. Ik kwam het op aan het pakken als een ritueel met krachten die echt ver en diep wilden doorwerken. Dus ik werd teruggefloten op mijn eigen houding hierin: “dat doe ik wel even,” had ik gedacht, “kan kort, is zo gebeurd.” Hoho, voelde ik nu. De windrichtingen waren aan het blazen gegaan en die gingen hier veel kracht in blazen. Ik moest goed gaan opletten want er zou veel gaan gebeuren. Wachters moesten erbij komen, helpers enzovoort. Ik zag de rituele ruimte nu langzaam ontstaan. Het zou een cirkel worden van ongeveer anderhalve diameter die op de grond lag want ik moest rondgangen maken. Op vier hoeken op enige afstand van de cirkel kwamen wachters. En daarbinnen diende ik een krachtige ruimte te creëren die grote krachten kon aangaan en dragen.
Maar eerst liep ik de natuur in, ging in gesprek met de vier windrichtingen, vroeg hun hulp en maakte thuis een plek voor ze.
de vier windrichtingen in de aandacht
Ik plande de symbolen iets van het Wiel van de vier windrichtingen af te leggen, zodat de rondgangen daar tussen in gemaakt konden worden. Na drie rondgangen zouden drie kwaliteiten aan de ziel worden aangeboden. Het betreffende symbool zou op het vel van die betreffende windrichting gelegd worden. De vellen van de windrichtingen lagen als bloembladen om het gouden vel van de ziel heen.
de ene helft van de rituele ruimte
de andere helft van de rituele ruimte
Rondgangen, kwaliteiten en een melding van de sjamanenboom
De rondgangen en kwaliteiten vulde ik intuïtief in, beginnend in het Zuiden, en niet, zoals ik me eerst had voorgesteld, in het Westen. Dat gebeurde gewoon zo. (Dat gaat me makkelijk af. Je mag weten dat ik bijvoorbeeld mijn hele doctoraal scriptie via automatisch schrift gemaakt heb. Die is gechanneld. De docent wilde me er cum laude voor geven maar een tentamenpunt van eerder maakte dat niet mogelijk. Dat was echt lachen geweest.)
De sjamanenboom had ik inmiddels ingelicht en om hulp gevraagd. Ik legde alles voor zoals ik het plande uit te voeren. Een tweede keer ging ik naar de sjamanenboom, dit keer om alle uitgeschreven teksten van de rondgangen en de kwaliteiten die ik daarbij wilde aanbieden, voor te leggen. Toen ik bij de sjamanenboom kwam, nog voordat ik tegen de boom aan zat, meldde deze meteen dat er iemand uit het Aarde leven van Sonja bij zou zijn. Deze persoon, ook een overledene, was nodig omdat het Sonja anders niet zou lukken de informatie van de windrichtingen goed in zich op te nemen en goed te verwerken. Ik voelde door de manier waarop het tot me komt, dat dit een bizondere melding was.
Vier rondgangen die ik beschreven had hoorden bij een andere windrichting, werd me bij de sjamanenboom te kennen gegeven. Nu had ik van die andere windrichting ook al rondgangen, dus deze overtollige rondgangen heb ik daarom niet meer gebruikt. Weer thuis maakte ik vier nieuwe rondgangen. Deze werden, bij een derde bezoek aan de sjamanenboom, wel oké bevonden. En enkele kwaliteiten moest ik aanpassen. Daarvoor kreeg ik bij de sjamanenboom direct een andere kwaliteit aangereikt.
Nog een tweede keer kwam een wijziging van een kwaliteit. Dat was toen ik de papiertjes schreef die bij de symbolen voor de kwaliteiten hoorden. Één kwaliteit veranderde toen ik het wilde opschrijven in een andere kwaliteit, die veel beter voelde.
symbolen voor 40 eigenschappen
Een samenhangend ritueel
De volgende stap was er een samenhangend ritueel van te maken. De kern was er: rondgangen en kwaliteiten aanbieden aan de ziel. Maar er moest ook een begin zijn, uitnodigingen aan allen die nodig zouden zijn, degenen die een taak hadden zouden hiervoor gevraagd moeten worden, uitleg moest gegeven worden wat precies ging gebeuren, een slotwoord hoorde erbij, danken na afloop. Nog genoeg te doen. Dat alles is te lezen in het bestand dat onderaan deze webpagina gegeven wordt en waarin het volledige ritueel met alle handelingen beschreven staat. Om het ritme van wat hierin precies nodig en helpend was goed te voelen, heb ik dit geheel meerdere keren rustig thuis doorgenomen, en ook een keer geoefend. Toen ik dat deed werd langzaamaan duidelijk wat en wie allemaal nodig waren en hoe ik dat het beste in teksten kon omzetten. Ook werd me op die manier duidelijk dat na iedere rondgang en na ieder aanbieden van een kwaliteit aan de ziel, er ruimte moest komen voor integratie. Ook dat is ingevoerd.
teksten en klanken
Een ritueel met een grote impact
Ondertussen had ik gevoeld dat ook anderen zouden deelnemen aan dit ritueel, als spirits die er ook hun voordeel mee konden doen, naast Sonja. Dat was mooi, dat het werd uitgebreid in zijn werking. Ik had echter niet goed de impact hiervan beseft op de introductie teksten met uitleg, op de uitnodigingen en op de afrondende teksten. Deze had ik ook niet aan de sjamanenboom voorgelegd. Alleen had ik die wel goed thuis doorgenomen, meerdere keren, om te voelen of het ritme van het ritueel klopte, of het genoeg samenhang had. Maar wat ik me niet had gerealiseerd was welke de positie precies moest zijn van degenen voor wie het ritueel ook gebruikt zou worden. Ik had bij het schrijven van de teksten gewoon mijn beeld erbij gevolgd. Dat beeld was: het ritueel is voor Sonja en natuurlijk is het fijn dat ook anderen er hun voordeel mee kunnen doen en ervan gebruik kunnen maken. Deze anderen zouden van mij netjes een symbool voor hun aanwezigheid krijgen. Alle symbolen van aanwezigen en betrokkenen zou ik in een grote ring om het Wiel heen leggen, zodat ertussen de rondgangen gelopen konden worden. Die ring vormde als het ware de grens van de strikt rituele ruimte waarin het ritueel zou plaatsvinden. Sonja’s plek was die in het midden van het Wiel.
Pas tijdens de uitvoering van het ritueel voelde ik allereerst dat de teksten rondom deze anderen anders erin moesten komen. Dat deed ik ter stond. Het was niet de bedoeling dat ik eerst een stuk tekst aan Sonja wijdde, dan helpers welkom heette, en pas op het einde ook nog hen betrok die voelden dat het ritueel ook voor hen zinvol kon zijn. Zo had ik het in de tekst staan toen ik het ritueel ging uitvoeren, maar op dat moment voelde ik dat dit zo niet uitgesproken moest worden. Bij het noemen van Sonja moesten degenen voor wie het ritueel ook zou worden uitgevoerd, ook meteen genoemd worden. Ook voelde ik de suggestie dat dezen dan ook een plek in het centrum van het Wiel moesten krijgen, maar dat ging me een stap te ver. Het ritueel was al begonnen en ik wilde deze bizondere plek voor Sonja laten.
Deze wijziging in de uitgesproken tekst betekende voor mij dat ik moest gaan opletten bij de introductie en de afronding, dat ik die anderen een even centrale plaats gaf als Sonja. Dat heb ik gedaan. Eigenlijk hadden de teksten direct moeten luiden in de trant van: “voor allen die hulp krijgen vanuit dit ritueel, in het bizonder Sonja…“ Naderhand heb ik deze correctie voor de rituele tekst die gedownload kan worden, ingevoerd.
Een andere vorm van impact die ik me niet meteen had gerealiseerd, was dat de werking van de vier windrichtingen niet alleen het laatste leven van de deelnemers betrof, maar van veel meer vorige levens én toekomstige levens. Bij de sjamanenboom werd me aangeraden de werkingen in de vorige en toekomstige levens als één geheel te zien.
Een ritueel voor velen tegelijkertijd
Toen ik wakker werd de ochtend van het ritueel, had ik er een beeld bij hoe het ritueel voor velen beschikbaar zou zijn. Eigenlijk maakte het voor de helpers niet uit denk ik of het Sonja betrof of anderen. Er zou gewerkt worden met lagen. Dus iedereen voor wie het ritueel uitgevoerd werd, kreeg zijn eigen toegang ertoe en kon er zo lang over doen als dat voor die persoon, geest, ziel, passend was.
Het ritueel heeft in de sferen veel langer geduurd dan op Aarde, dan voor mij in de uitvoering ervan op fysiek vlak. In het begin van de rondgangen, toen die van het Westen begonnen, voelde ik even de enorme zwaarte die op Sonja terecht kwam: heel veel wat in haar leven gespeeld had en dat vanuit die rondgang oplichtte, kwam opeens in haar ervaring. Het was gigantisch op gevoelsvlak, als een enorme vloedgolf die iemand opeens overspoelde. Wat door de deelnemers aan het ritueel beleefd is, heeft denk ik niemand van hen zien aankomen. Dat kon ik toen even voelen. Verder was het ritueel niet voor mij bestemd. Ik kon me rustig toeleggen op een goede uitvoering ervan op fysiek vlak. En voor de deelnemers: niet alle rondgangen hoeven die zwaarte en impact hebben gehad, dat weet ik niet. Maar wel was me duidelijk dat vanuit een rondgang heel veel los trilde van iemands ervaringen in zijn of haar bestaan. Dat kon vanuit die rondgang dan opnieuw verwerkt en geplaatst kon worden in iemands gehele zijn. Dat kostte tijd, en daarom heeft het ritueel in de sferen veel langer geduurd dan de uitvoering in tijd op Aarde vroeg. Per deelnemer kon de duur van de verschillende stappen in het ritueel worden aangepast, zodat ieder de rondgangen kon beleven op zijn of haar eigen ritme en tempo. (In de sferen is geen tijd. Dat het daar ‘langer duurde’ is een zegswijze vanuit mijn perspectief in de tijd.)
Alleen of samen?
Of ik het alleen zou uitvoeren of er iemand bij zou proberen te betrekken, deze vraag heeft niet lang gespeeld. Al vrij snel werd me te kennen gegeven dat het druk genoeg zou worden. Één persoon voor de uitvoering werd op prijs gesteld, omdat er al zoveel betrokkenen en deelnemers aanwezig zouden zijn in de geest. Dit is zeker geen algemeen advies.
Wanneer?
Ik heb even getwijfeld wanneer ik het ritueel zou uitvoeren. Twee weekenden had ik als optie. Het eerste toch niet, dacht ik nog op de zaterdag. Maar toen ik Sonja vroeg naar haar mening zei die “vandaag”. Vandaag kan helemaal niet meer, dacht ik. Tot ik me realiseerde dat ‘vandaag’ alleen maar de rituele ruimte gemaakt hoefde te worden. Dat heb ik gedaan, en de dag erna was de uitvoering. Het voelde weer heel fijn toen alles gereed was zaterdagavond en er eerst nog een nacht door mij geslapen ging worden. Ik voelde weer hoe alles leefde, net zoals de vorige keer. Ik voelde hoe druk het was in de woonkamer. Het was buitengewoon gezellig. Eigenlijk iets om ieder weekend te doen…
Wachters per direct
Naar aanleiding van een beschreven voorval van het vorige ritueel, een nachtelijk voorval dat te maken had met de bescherming van de rituele ruimte, had ik me voorgenomen wachters en beschermers al vanaf het begin uit te nodigen. Ergens tijdens het maken van de rituele ruimte voelde ik dat de wachters en beschermers erbij gevraagd konden worden. Dat heb ik gedaan. Ook die tekst geef ik in de beschrijving van het ritueel erbij. Dat maakte ook dat ik me voor de nacht veel vrijer voelde om de woonkamer met de rituele ruimte, helemaal los te laten.
klaar voor de start
Tijdens de uitvoering
Zoals gezegd voelde ik tijdens de uitvoering dat de anderen voor wie het ritueel ook bestemd was, en Sonja, in het aanspreken op één lijn moesten komen. Ook voelde ik pas tijdens de uitvoering, in het introductiedeel, dat de tafel waarop de voorwerpen lagen die als symbool dienden voor kwaliteiten van de vier windrichtingen, aandacht nodig had in de introductie. Dat was makkelijk toe te voegen.
Ook voelde ik dat ik niet alleen de ziel van de deelnemers, maar ook hun wezenskern, hun goddelijke vonk, meer erbij moest noemen.
Ik startte de uitvoering van het ritueel met drie maal een lange Ohm klank. Ook dat had ik niet van te voren gepland.
het Wiel van de vier windrichtingen na afloop
Een fout gemaakt
Achteraf bleek ik ondanks alle goede voorbereidingen en enkele aanpassingen tijdens de uitvoering zelf, toch nog een behoorlijke fout gemaakt te hebben. Die fout lag niet in het ritueel zelf. Kortgeleden had ik een kabouter van dunne terra cotta gekocht. Ik had er een rustige plek voor gevonden waar die veilig stond. Ik wist wel dat ik het ritueel in diezelfde ruimte ging houden, maar zag daarin geen probleem. Ik had immers wachters en beschermers aangesteld vanaf het allereerste begin. Na de uitvoering van het ritueel liet ik alle spullen nog uren liggen, omdat ik eerst nog uitging. Toen ik terugkwam later in de middag ging ik alles weer terugplaatsen, en zag toen ook de kabouter. Tot mijn stomme verbazing keek die uiterst verdrietig. Ik keek nog eens goed want ik dacht: “dat kan niet, deze kabouter heeft altijd een terra cotta glimlach op het gezicht.” Maar echt, de lippen hingen omlaag. Een intrieste kabouter zag ik die er geen doekjes om windde dat ze zeer ongelukkig was. Hoe kon dat? Wat was gebeurd? Het eerste dat in me opkwam was dat mogelijk het ritueel teveel voor haar was geweest. Maar nee, eigenlijk kon dat niet. Daarvoor immers, onder meer, had ik wachters en beschermers aangesteld. Ik ging er niet vanuit dat die hun werk niet goed hadden gedaan. Toen zag ik het. Ik had een stuk versteend hout dat naast haar stond, de dag ervoor al weggepakt om als symbool in het ritueel te dienen. Dat was het probleem, voelde ik. Dat stuk versteend hout had ik juist bij de kabouter gezet als een veilige bescherming voor haar, als steun en toeverlaat in haar bestaan. En dat had ik voor een lange tijd weggehaald tijdens de spannende uren van een intensief ritueel! Ik zag mijn fout in. Ik was wel blij dat ik het begreep. Ik bood mijn excuses aan en maakte af en toe rustig contact. De volgende dag heb ik de kabouter wat honing gegeven. Ze was weer oké, zag ik. Ze stond er weer rustig bij. En ik hoopte dat dat hele blije van haar, dat ze eerder uitstraalde, snel weer terug zou komen. Ze is echt geschrokken. Heel triest.
weer samen
Tips bij de sjamanenboom
Kort na de uitvoering ben ik teruggegaan naar de sjamanenboom. Daar kreeg ik nog wat tips die interessant zijn. Die staan hieronder. En helemaal onderaan vind je de link naar het bestand met het hele ritueel.
Een bruikbaar ritueel
Bij de sjamanenboom werd me te kennen gegeven dat dit ritueel ‘Dichter bij de werkelijkheid van jouw ziel komen’, heel goed bruikbaar is in allerhande settings, met wat kleine aanpassingen in wie erin genoemd worden. Je zou het kunnen doen voor je eigen voorouders. Je zou het kunnen doen voor jezelf, met z’n tweeën, in een grotere groep. Alom mogelijkheden. Bij de sjamanenboom werd ook de tip gegeven dat het zeker voor jezelf helpend kan zijn als je door een lastige tijd heen gaat.
Een vloeiende uitvoering
Bij de sjamanenboom kwam ook het advies het ritueel niet alleen uit te voeren. Als bijvoorbeeld de periodes van integratie met klanken, en het uitspreken van de teksten, over twee personen verdeeld kunnen worden, geeft dat een mooi en soepel ritme aan de uitvoering.
Ook werd extra duidelijk dat het belangrijk is dat de uitvoerder goed geconcentreerd blijft op een fijne uitvoering van het ritueel. Dat kan ontspannen gebeuren, met liefde en zorgvuldig. Het is niet goed voor de uitvoering om ondertussen zaken op te willen merken rond de werking ervan. De uitvoerder is gericht op de voortgang van het ritueel, niet om van alles op te merken wat gebeurt.
De positie van Sonja en die van de andere deelnemers
Ik legde aan de sjamanenboom voor dat ik de fysieke positie van Sonja in het midden van het Wiel, zo had gelaten, en deze niet in fysiek uitdrukkelijke vorm had gedeeld met de andere deelnemers aan het ritueel. Mij werd te kennen gegeven dat het goed was geweest dat ik hierin mijn eigen intuïtie had gevolgd, en dat Sonja dat gevoeld had, dat deze plek er speciaal voor haar was.
Twee tips los van dit ritueel
Tot mijn verrassing werd me gevraagd om via de website mensen te helpen om een setting te creëren om zich open te stellen voor sjamanistische inspiratie bij het maken van rituelen.
Toen ik de vraag voorlegde of het eerste scheppende ritueel dat ik gedaan had, ook een plek op de website moest krijgen, werd daarop direct positief gereageerd: zeker.
Dus genoeg te doen.
de sjamanenboom
De teksten van het ritueel
Hierbij een link naar het hele ritueel in Word: e733e351-a4b4-4fcf-a391-b3fe925c155b
Hier een link naar het hele ritueel in PDF: da7112c8-620e-41c3-bd0b-d89ce0a80384